Wojny napoleońskie

Armia Napoleona była pierwszym w Europie wojskiem stworzonym w oparciu o powszechny obowiązek służby wojskowej. Podstawy jej taktyki stanowiły walka wręcz oraz szyk bojowy, a strategii - samodzielne korpusy. Wojny napoleońskie trwały przez prawie 20 lat, od roku 1796 do 1815. W tym czasie Europą wstrząsały kolejne konflikty, których zasięg rozciągał się od atlantyckich wybrzeży Hiszpanii przez pustynie Egiptu po bramy Moskwy. Potęga ówczesnej Francji opierała się na strategicznym geniuszu i osobistej ambicji jednego człowieka - Napoleona Bonaparte. Po jego błyskawicznym awansie od czasów wojen prowadzonych przez rewolucyjną Francję pod koniec ostatniej dekady XVIII wieku do koronacji na cesarza Francuzów w roku 1804 wielu Europejczyków uznało go za nowego Aleksandra Wielkiego, a niektóre narody, tak jak Polacy, wiązały z nim nadzieje na wyzwolenie spod obcego jarzma. Inni jednak uważali go za tyrana, który burzył porządek panujący w Europie od stuleci.